Account: ingridverschelling
Gebruiker sinds: 05 okt 2009
Laatste inlog: 15 apr 2011

Reacties op boeken: 120
Ontvangen berichten: 831
Aantal vrienden: 31

Profiel: 80% compleet

Dag Ingrid, ik ben bezig met het eerste deel van de Smiley-trilogie: Edelman, bedelman, schutter, spion. Het is wat minder dan de vorige die ik van hem las: De kleermaker van Panama, maar het is nog a
Prive bericht.

Leest nu:
Naam: Ingrid Verschelling
Woonplaats: NH
Hobby's: Lezen, koken, tuinieren, reizen, stamboomonderzoek, fotograferen, internetten, mijn sites, (tennis), geschiedenis, filosofie
Website

Over Ingrid:
Lezen doe ik al sinds ik kind was. Niet alleen spannende boeken interesseren mij (psychologische thrillers), maar ook historische romans, boeken over mijn hobby's, en (de laatste jaren) over gezondheid. Ik heb veel gelezen, maar er zijn nog zoveel boeken, die ik wil lezen. Ik heb daarom ook een site gemaakt voor mezelf om het allemaal op een rijtje te krijgen. Leuk als andere mensen daar ook wat aan hebben. Deze site vind ik ook erg leuk. Favoriete auteur: Stieg Larsson, Henning Mankell, Johan Theorin, Val McDermid, Patricia Highsmith, Michener, Ken Follett, Wilbur Smith, Goddard, Dick Francis.
14 apr 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

 

Wanneer Eva Lambregts wordt ontslagen bij de krant, waar ze journaliste was, besluit ze eerder op bezoek te gaan bij haar vriendin in Frankrijk. Haar vriend Erwin vindt het niet zo leuk, dat ze weggaat. Hij is net terug van een zakenreis. Ze had toch als een afspraak met Dianne, het is nu alleen een beetje eerder geworden. Ze belt niet op, maar pakt subiet haar auto en gaat op weg om haar vriendin te verrassen. Als ze echter aankomt in Frankrijk, waar Dianne sinds een half jaar woont, is ze nergens te bekennen. Eva weet waar de sleutel ligt en trekt in het huis, erop hopende, dat haar vriendin snel opduikt. Alleen Dianne komt niet opdagen. Eva gaat op onderzoek uit in het dorp, een afgelegen gehucht, waar de inwoners wel heel vijandig reageren, vooral als ze de naam Dianne noemt.

Als er wordt ingebroken, gaat Eva aangifte doen bij de politie, die ook al niet zo sympathiek is. Zijn advies is om peperspray te kopen als ze zich niet veilig voelt. Ze doet dat toch maar in de grote stad. Bij een wapenhandel ziet ze Hugo, een vroegere vriend van Dianne. Dat is wel heel toevallig, dat ze iemand tegenkomt, die Dianne kent. Ze spreekt hem niet aan, omdat ze hem eigenlijk maar een engerd vindt. Dan gebeurt er weer iets: een kat, die gevild is, ligt op het erf. Het wordt steeds gekker. Ook hierover doet Eva aangifte bij de politie. Daar nemen ze ook geen notitie van en Eva wil al naar Nederland terugkeren als haar vriend Erwin plotseling voor haar neus staat. Daar is ze erg opgelucht over. 

Echter de motor van Erwin wordt gesaboteerd en hij moet hem laten maken bij een garage. Terwijl hij weg is, wordt Eva overvallen door gemaskerde mannen. Waar zal dit toe leiden? Vindt ze Dianne nog wel terug?

Déjà Vu is een thriller over vriendschap en verraad. Hoe ver wil je gaan voor je idealen? Dit is het eerste boek wat ik gelezen heb van Esther Verhoef en het valt me niet tegen. Ze heeft een spannend boek geschreven rondom bio-terrorisme. Het heeft een paar spannende momenten en het plot is goed uitgedacht. Haar boek is minder oppervlakkig dan de meeste andere Nederlandse thrillers. Je voelt de vijandige sfeer heel duidelijk in het verhaal. Het is herfst en de beschrijvingen van het platteland geven nog iets macabers mee aan het verhaal. Dat vind ik wel knap gedaan. Alles bij elkaar toch goed voor 4 sterren.

0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (1)
Slecht! (0)
14 apr 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

Voor mijn verjaardag heb ik een e- reader gekregen, maar de titels, die je via de bibliotheek kunt lenen, vallen een beetje tegen. Er is nog weinig keus. Drift van Marion Pauw stond er wel bij. Ik had nog nooit iets van Marion Pauw gelezen.

Drift is een verhaal, wat zich afspeelt op Aruba. Jill van Zant verhuist daar naar toe, omdat haar vriend Simon daar is aangesteld door zijn werk. Hij werkt als jurist bij een trustmaatschappij Ubbink, Kauffman en Tobey. Simon is al een paar weken eerder vertrokken en haalt haar van het vliegveld op. Hun relatie was al niet zo goed meer, maar Jill hoopt erop, dat het door het exotische eiland weer goed gaat komen. Het is altijd heerlijk weer, een mooi appartement en het strand heel dichtbij. Wat wil je nog meer. Echter, zodra ze daar maar even wonen, blijkt, dat haar vriend naar een Bovenwinds eiland Anguilla moet om daar het een en ander op te zetten. Daar baalt Jill enorm van, vooral omdat het steeds maar langer duurt eer Simon terugkeert. Simon belooft elke dag te bellen. Als goedmakertje krijgt ze van de baas een duikcursus cadeau.

De  duikinstructeur Edsel blijkt meer af te weten van de verdwijning van een Amerikaanse toeriste Christine Bird en heeft hier zelfs enige tijd voor vastgezeten. Jill en Christine lijken erg veel op elkaar. Op het eiland wordt ze dan ook steeds aangestaard. Simon vindt het geen leuke gedachte dat ze met Edsel omgaat, die verdacht werd van de verdwijning van Christine. Terloops hoort Jill, dat Simon met zijn collega Katja op Aguilla zit. Tijdens een rondrit op het eiland komen ze bij een verborgen grot, de blauwe kamer, waar waarschijnlijk het verdwenen meisje verborgen is geweest. Ze komt daar achter een geheim en vertelt het later  aan de politie. Echter, zij kan de blauwe kamer niet meer terug vinden. Later wordt ze gechanteerd met een foto, die niet van haar, maar van Christine is genomen. Dat ziet ze aan het hangertje om haar nek. Het is heel gevaarlijk om rond te lopen met een geheim, terwijl meerder mensen weten, dat je dat geheim kent.

Als Jill op een dag bovenkomt na een driftduik, dat is een duik op een plek waar twee stromingen samenkomen, wat behalve veel sensatie ook veel gevaar oplevert, is de boot weg. De duik was onder leiding van Edsel. Zou hij dan toch de dader geweest zijn?

Drift heeft twee verhaallijnen: één over haar leven op Aruba  en de ander over het duiken tijdens een drift-duik. Het verhaal deed mij meteen denken aan de verdwijning van Natalee Holloway en dat is inderdaad de aanleiding geweest om dit verhaal te schrijven. In 2005 vertrok Marion na haar scheiding naar Aruba waar het idee ontstond voor haar tweede thriller Drift. Het is nogal simpel verteld, maar je wilt toch wel weten hoe het afloopt. Jill vertelt haar verhaal met de eenzaamheid en achterdocht, die ze voelt. Zo leuk is het leven niet op Aruba, waar ze geen mens kent. Ik vond het verhaal toch vrij oppervlakkig: twee sterren.

tags: teleurstellend
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
12 apr 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

 

Wie heeft vroeger op school niet geleerd over de Hoekse en Kabeljauwse twisten? Maar weet u nog waar dat over ging? Het conflict tussen de Hoeken en Kabeljauwen was een strijd tussen verschillende facties binnen de elite van het graafschap Holland. Adel en steden waren erbij betrokken. De strijd woedde gedurende de tweede helft van de 14e en de 15e eeuw in Holland en heeft bijna honderd jaar geduurd (Bron: Wikipedia).

De kabeljauwen zijn vernoemd naar de blauw-witte ruiten op hun wapenschild, die lijken op grote schubben. Een hoek is een vishaak, waarmee je die kabeljauwen kunt vangen.

Jacoba, Dochter van Holland is de eerste historische roman voor volwassenen van Simone van der Vlugt. Eigenlijk was ze er al aan bezig, nog voordat ze bekend werd door haar thrillers. Ze is er in totaal vijf jaar mee bezig geweest.

Jacoba van Beieren (1401-1436) was op haar vijftiende al weduwe. Ze trouwde heel jong met de Franse prins Jean van Touraine, en ze zou koningin van Frankrijk zijn geworden als Jean niet in 1417 was vergiftigd. In hetzelfde jaar overleed haar vader, graaf Willem IV. Zo erfde ze de titel gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen. Maar een vrouw alleen mocht niet regeren, dus het was zaak om snel een andere man te vinden. Zo werd ze uitgehuwelijkt aan haar volle neef Jan van Brabant. Jacoba is gravin, heeft macht, maar haar eigen beslissingen nemen kan ze niet. Ze moet trouwen met Jan, omdat door een huwelijk met hem het rijke, machtige Brabant aan haar gebieden toegevoegd zouden worden met Brussel als hoofdstad.

Haar oom Johan (Jan) van Beieren, geestelijke, had geen erflanden en zou graaf geworden zijn als Jacoba niet had geleefd. Dit gegeven was best gevaarlijk, want in het verhaal wordt Jacoba ook een aantal keer bijna overmeesterd. Ze heeft niet alleen de titel en landen van haar vader geërfd, maar ook zijn vijanden. Jacoba van Beieren hoort bij de Hoeken en haar familie is constant in strijd met de Kabeljauwen, waar oom Johan voorstander van is. Dordrecht vraagt oom Johan als landvoogd, omdat ze weinig vertrouwen hebben in een meisje van 16 jaar.

Voor Jacoba is het erkenning of oorlog. Het openlijke verzet tegen haar bewind, de beledigingen, de oorlogsverklaring van de kabeljauwen en aanslagen op haar leven hebben een eind gemaakt aan haar onzekerheid. Ze is strijdbaar geworden. Ze ontbindt zelf haar huwelijk en gaat naar Engeland om een nieuwe echtgenoot te zoeken. Ze trouwde met de broer van de Engelse koning, met wie ze terugkeerde naar De Lage Landen om haar gebieden te heroveren.

Als Filips de Goede haar in 1425 opsluit in het Gravensteen in Gent, besluit Jacoba, dan 24 jaar, om op te schrijven wat ze tot dan toe allemaal heeft meegemaakt. Het verhaal is over het leven van deze gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen, vooral van de periode 1417-1425, van de dood van Jacoba's eerste echtgenoot op haar vijftiende tot haar ontsnapping uit het Gravensteen. Het verhaal is vlot geschreven. Jacoba wordt van een meisje een strijdbare vrouw, eentje, die niet met zich laat sollen. Simone van der Vlugt heeft er een spannend verhaal van gemaakt. Ik heb het met plezier gelezen: 4 sterren.

 

tags: deskundig
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (2)
Slecht! (0)
10 apr 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

Kjell Genberg is de meest gelezen schrijver in Zweden, aldus zijn uitgever De Rode Kamer. Zijn boeken staan in de top van de leenlijst van de Zweedse bibliotheken. Genberg gebruikt meerdere pseudoniemen zoals Christian Aage, Matt Jade, Shell Earlin en K. Earl Ginsburg. Retour Stockholm is het eerste deel in een reeks over de Stockholmse politiecommissaris Arnold Nyman. Hij heeft tien boeken geschreven over politiecommissaris Arnold Nyman. Alleen deze boeken zijn in het Nederlands vertaald.

Tijdens een groot feest, wat gegeven wordt door Gister Ubregis, een onderwereldfiguur uit de Stockholmse samenleving, wordt een lijk gevonden, wat was vast getimmerd aan de hoge duikplank. Toen er iemand ging duiken, liet hij los en zagen ze het lijk. Het blijkt iemand van de zedenpolitie te zijn. Toomas Ostroz, oorspronkelijk een Est, was opgenomen door een Italiaan op Sicilië, omdat zijn vader in de oorlog werk had gedaan als spion. Hij klom op in de maffia en het imperium breidde zich gestaag uit. Ostroz ging naar Zweden om daar verder te gaan met de expansie. Officieel werkte hij als bestuursvoorzitter van een Italiaans consortium, gespecialiseerd in scheepvaart en utiliteitsbouw. Echter waren er op het gebied van drugs en prostitutie al mensen in Zweden aan het werk, zoals Ubregis. Zodoende ontstond er rivaliteit tussen die groepen. Ook Ostroz had mensen van de politie op “zijn loonlijst” staan.

Als commissaris Nyman te dichtbij komt, proberen ze hem te laten aanklagen voor verkrachting. Ook wordt hij geschorst. Gelukkig heeft Nyman nog vrienden bij de recherche en wordt hij weer vrijgelaten. Hij blijft echter een gevaar voor hen, want nu gaat hij verder met zijn onderzoek, maar met onconventionele methoden. Na nog een moord, wordt commissaris Nyman voor zijn huis beschoten, net op het moment als zijn dochter Helena, die arts is in Noord- Noorwegen, bij hem op bezoek is. Helena kreeg een kogelwond aan haar dijbeen en nu was hij persoonlijk betrokken. Zij is het enige wat hij nog heeft. Ze zijn bang om in hun huis te blijven en trekken in hun voormalig zomerhuis, wat verkocht was aan vrienden, die maanden in Amerika verbleven. Door een list van de corrupte officier van justitie komen ze toch achter hun verblijfplaats en een achtervolging volgt.

Retour Stockholm is een thriller over de maffia met een vleugje Zweden. Zelf houd ik niet zo van verhalen over de maffia, maar de politie zal er best mee te maken krijgen. Je krijgt wel een inkijkje in die wereld en ziet hoe hun praktijken zich voordoen. Commissaris Nyman vond ik wel sympathiek. Het boek leest gemakkelijk weg, maar is niet bovengemiddeld. Genberg is wel bedreven in het omschrijven van alle figuren, die een hoofdrol spelen in het boek. Echt spannend werd het nooit. Toch wel leuk om te lezen, maar geen topper: 3 sterren.

0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
07 apr 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

 

Håkan Nesser werd beroemd met zijn boeken over commissaris Van Veeteren. In 2009 bracht uitgeverij De Geus een nieuw boek van Nesser uit, De zomer van Kim Novak, wat helemaal op zichzelf staat.  

Het leven van Erik is sterk beïnvloed door een gebeurtenis in de zomer van 1962. Zijn moeder ligt in het ziekenhuis met kanker, dus je denkt dan dat dat wel heel veel invloed op zijn leven zal hebben gehad, maar iets heel anders heeft dat, namelijk zijn heimelijke liefde voor de jonge lerares Ewa Kaludis. In 1962 is Erik veertien jaar en samen met zijn vriend Edmund beleeft hij de geweldigste zomer van zijn leven in het zomerhuis aan  het Zweedse Generasetmeer. Erik is daar met zijn oudere broer Henry en met klasgenoot Edmund. De moeder van Erik ligt in het ziekenhuis met kanker en de moeder van Edmund zit in een ontwenningskliniek voor alcoholverslaafden. De vaders van Erik en Edmund werken allebei als bewaarder in de gevangenis. “Het wordt een zware zomer”, verzucht de vader van Erik. Erik en Edmund zwemmen, roeien, maken fietstochten, roken stiekem sigaretten, maken ’s nachts een kauwgomballenautomaat leeg en fantaseren over de jonge lerares Ewa, die als twee druppels water op filmster Kim Novak lijkt, terwijl freelance journalist Henry zijn eerste boek aan het typen is. Erik heeft haar de laatste maanden van het schooljaar als invalkracht op school gehad en is verliefd op haar geworden, net zoals alle andere jongens.

Als dan Henry een meisje mee naar het huis neemt en het blijkt Ewa te zijn, dan zijn Erik en Edmund helemaal perplex. Ze was toch verloofd met Kanon- Berra, de ster van het handbalveld? Ze hebben hem gadegeslagen in het Lackapark, toen hij iemand daar in elkaar sloeg. Wat zal er gebeuren als hij erachter komt, dat Henry nu met Ewa is? Een paar dagen later gebeurt ‘Het Verschrikkelijke’: de moord op Kanon-Berra. Hij ligt dood op hun parkeerplaats naast zijn auto, neergeslagen met een grote hamer. Ewa komt huilend en met een dichtgeslagen oog naar het zomerhuis. Ze is mishandeld, waarschijnlijk door haar verloofde en de voor de hand liggende dader van de moord is Henry, die nu een verhouding met haar heeft. Na een aantal dagen in de cel wordt Henry vrijgelaten, omdat er te weinig bewijsmateriaal is. De moord wordt nooit opgelost.

Vijfentwintig jaar later komt de politie- rechercheur bij Erik langs om te vragen wat er nu echt  gebeurd is. Hij is zijn memoires aan het schrijven en deze moord is de enige, die hij niet heeft kunnen oplossen. Over twee maanden zou de misdaad verjaren. Ook zijn vrouw is nieuwsgierig en nodigt Edmund uit, die ze heeft getraceerd na al die jaren. Hij was pastoor geworden in Noord- Zweden. Diezelfde tijd komt Erik ook Ewa tegen in Goteborg, wat nog heel wat gevolgen zal hebben voor zijn verdere leven.

De zomer van Kim Novak is geen echte thriller of misdaadroman, maar meer een roman, vind ik. Je krijgt echt een inkijkje in het gevoelsleven van een paar veertienjarige pubers, die dingen stiekem doen. De sfeer van de jaren zestig komt goed naar voren, niet alleen door de genoemde boeken en muziek, zoals Buddy Holly en TV- serie Perry Mason. Je waant je echt in de jaren zestig. Ook ik heb zo ’n poepdoos meegemaakt. Pas toen ik zeven was, zijn we verhuisd naar een woning met een echt toilet. Het verhaal leest lekker weg en is soms ontroerend. Het is jammer, dat het boek maar 216 bladzijden heeft en zo uit is. Ik heb nog geen ander boek van Nesser gelezen, omdat ik de van Veeterenserie allemaal op TV heb gezien, maar nu ga ik ze allemaal lezen! Vijf sterren voor deze roman!

2 reacties -
Stem op deze reactie!


Goed! (3)
Slecht! (0)
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
Bas57 - 07 apr 2011

Weer een een prachtige resencie van je, zal hem zeker ook gaan lezen. En wat Robert hieronder schrijft neem ik natuurlijk ook zeer ten harte, staat al boij ntl-lijst

Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
robertvdm - 07 apr 2011

Een UP van mij voor deze recensie, Ingrid, ze verwoordt precies zoals ik mij dit boek(je) herinner. Bedankt om het nog eens in de spotlight te zetten. Wie dit juweeltje niet gelezen heeft, mist iets, vind ik...

 
28 mrt 2011
Gemaakt door: ingridverschelling

Water voor de olifanten van Sara Gruen is een fascinerende roman over een onmogelijke liefde in de circuswereld.

De 93-jarige Jacob Jankowski wacht in het bejaardentehuis tot één van zijn kinderen of kleinkinderen hem komt ophalen om naar het circus te gaan. Hij zit al helemaal klaar om naar de voorstelling te gaan. Meer mensen worden opgehaald. Uiteindelijk is Jacob als enige over en dan blijkt, dat hun oudste zoon de visite vergeten is. Jacob blikt terug op zijn leven:

Wanneer zijn ouders in de jaren dertig bij een ongeluk om het leven komen, blijken zijn ouders alleen nog maar schulden te hebben gehad. Het huis is van de bank. Jacob’s vader was dierenarts en Jacob zou in de praktijk komen werken. Zijn studie veeartsenij kan hij niet afmaken en berooid springt hij op de trein. Deze trein blijkt van een rondreizend circus te zijn, The Benzini Brothers Most Spectacular Show on Earth. Hij kan er aan het werk en mest hokken uit. Zodra de circusdirecteur Uncle Al door heeft dat hij bijna dierenarts is, mag als zodanig aan de slag. Hij komt in het slaapvertrek terecht bij Kinko, een lilliputter, Walter voor vrienden, met zijn hond Queenie.

Dan leert Jacob Marlena kennen, de mooie ster van het paardennummer, maar ze is getrouwd met August, de dierentrainer, die soms wel erg wreed met dieren omgaat. Jacob wordt verliefd op Marlena. Jacob hoort, dat er wel eens mensen van de trein worden gegooid, als ze nog geld tegoed hebben als salaris bijvoorbeeld. Hij is ook iemand, die de laatste keer geen salaris heeft ontvangen. Camel, een oude man, die na het drinken van een bepaald soort drank verlamd is geraakt, staat ook op de nominatie om ´gekieperd´te worden. Walter en Jacob verbergen hem in hun slaapvertrek. Het zijn de jaren dertig ten tijde van de depressie in Amerika. Veel bedrijven gaan ten onder. Uncle Al koopt van een failliet circus Rosie op, een olifant, en van hun laatste geld een circuswagen voor Rosie. Rosie moet de nieuwe attractie worden om hen voor de ondergang te behoeden. Jacob neemt de verzorging op zich. Alleen Rosie kent niet één kunstje. August gebruikt geweld om Rosie uit haar wagen te krijgen. Dan ontdekt Jacob, waarom Rosie nooit naar August luistert. August nodigt Jacob vaak uit, hij eet ook aan hun tafel in de kooktent. August vertrouwt Marlena niet en verdenkt haar een verhouding met Jacob te hebben. Hij mishandelt haar en zij ontvlucht het circus om in een hotel te overnachten. Als Jacob haar achterna gaat, dan pas verklaren zij elkaar hun liefde.

Uncle Al wil, dat August en Marlena weer verenigd worden. Daar moet Jacob voor zorgen, want anders … kan er wel eens iemand ´gekieperd´ worden, zoals Camel. Als dan Jacob op een nacht het plan heeft opgevat om August te vermoorden, neemt hij het mes van Walter mee en gaat over de wagons naar het verblijf van August. Echter als het zover is, doet hij het toch niet en legt het mes als een soort waarschuwing op het kussen naast hem neer. Wanneer hij terugkomt, zijn Walter en Camel verdwenen. Hij realiseert zich, dat als hij in de trein, op zijn plek was geweest, hij ook verdwenen zou zijn.

Die nacht zijn er behalve Walter en Camel nog acht mannen van de trein gegooid. Vijf hadden het overleefd en wilden wraak. Uiteindelijk trouwen Jacob en Marlena toch. Als je wilt weten, hoe dat kan, ga dan snel deze roman lezen.

Water voor de olifanten heeft twee verhaallijnen: je leest hoe het Jacob tegenwoordig vergaat op 93 jarige leeftijd en tegelijkertijd lees je wat hij heeft meegemaakt toen hij 23 was bij het circus ten tijde van de economische crisis en drooglegging. Tussendoor staan foto ’s van de circuswereld uit vroegere tijden. Het verhaal leest als een trein en is meeslepend en ontroerend.

Sara Gruen is opgegroeid in Canada. Zij woont op het platteland in de buurt van Chicago.

Leesclubvragen en discussieonderwerpen: http://www.sirene.nl/leesclub/leesclubwijzer_Gruen.htm

Deze prachtige roman geeft dat gevoel van opwinding wat je ook als kind ervoer als je naar het circus ging. Ik heb het in één adem uitgelezen, echt een aanrader!

tags: intrigerend, ontroerend, verrassend, bijzonder
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (2)
Slecht! (0)
19 apr 2011
Gemaakt door: claar

In Donderdagskind ontstaat een fantastisch tijdsbeeld aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog in Tsjecho-Slowakije over de Familie Bauer. Eerst woonachtig in een Boheems stadje en later in Praag met voortdurend de dreiging van oorlogsgeweld blijft de Familie Bauer vol vertrouwen. Als Duitsland hun oude Sudetenland bezet is het te laat. Hoewel de Familie wanhopige pogingen ondernemen kunnen zij niet aan hun verschrikkelijk lot ontsnappen.

Het verhaal over de welgestelde Familie Bauer en hun kindermeisje Marta wordt afgewisseld door beschrijvingen van een oudere persoon die terug kijktop het leven, op wat er gemist, beleefd en geliefd heeft.

De wijze waarop de schrijfster Alison Pick gestalte geeft aan de personen in Donderdagskind is erg goed. Daarbij valt vooral Anneliese Bauer op. Zij is de Moeder van het jongetje Pepik en echtgenote van Pavel Bauer. Alison Pick beschrijft de bewegingen en gevoelens van Anneliese Bauer nauwkeurig. Haar afstandelijke houding, haar slechts sporadische uitingen van Moederlijke gevoelens maar ook met het soms zichtbare leed wat ze meedraagt, ontstaan nog voor het uitbreken van de oorlog. Het is het kindermeisje Marta die door Alison Pick meer wordt voorgedragen als de Moeder van Pepik. Zij ontfermt zich over het kind, ze verzorgt hem, leest voor, speelt met hem en toont volop haar genegenheid.

Alison Pick blinkt uit in het beschrijven van subtiele verwijzingen naar het naderende onheil en uiteindelijk de Holocaust. Heel knap heeft zij dat verweven in de actuele geschiedenis van de Familie Bauer. Centraal hierbij is de trein, de tinnen soldaatjes en houten poppetjes waarmee de kleine jongen Pepik liefst speelt. Alison Pick geeft met veel gevoel voor detail uiting aan verhoudingen, aan alledaagse dingen, sieraden, eten, drinken, het straatbeeld, de huizen en de mensen. Ze weet een sfeer te treffen die angstaanjagend is. Wat Begonnen is met antisemitische woorden en leuzen, minachting, vermijding, uitsluiting en mishandeling groeit uit tot een tragisch verraad. Prachtig gedaan, Alison Pick.

 Met de komst van Donderdagskind bij uitgever Orlando is er een nieuwe bestseller geboren.

tags: aangrijpend, indrukwekkend, ontroerend
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
19 apr 2011
Gemaakt door: Bas57

Op aanraden van veel lees vrienden en vriendinnen, die mij overigens veel tips hebben gegeven over diverse Scandinavische auteurs, waarvoor ik ze hierbij heel hartelijk wil bedanken(o.a. Robert - Ingrid - Adriana). Ben ik deze keer begonnen aan het eerste deel van een driedelige serie met in de hoofdrol inspecteur Fredrik Broman, geschreven door de Zweedse auteur Hakan Östlundh.

Dit boek wat voorzien is van een behoorlijk stuk –“MISDAAD MET EEN LUCHTJE”

In "Stank" maken we kennis met inspecteur Fredrik Broman die met vrouw Ninni en de kinderen Joakim en Simon verhuisd van Stockholm naar Gotland om te ontsnappen aan de grote stad. Dat het leven op het idyllische vakantie-eiland niet alleen maar pais en vree biedt, merkt Frederik Broman al gauw als hij wordt geconfronteerd met een opengesneden lam, waarvan de ingewanden zijn uitgesmeerd over het interieur van een boothuis. Dit op zichzelf zou deze zaak kunnen worden afgedaan als uit de hand gelopen baldadigheid, waar Broman nogal in het begin nonchalant over denkt, als hij hier voor onderweg naar toe is om de eigenaar van het boothuis tevreden te stellen. In gedachten hoort hij al de grappen van zijn collega’s over dit voorval. Ware het niet dat een wandelaar op een geparkeerde auto met skibox stuit waar een vreemde geur van af komt, wat voor eiland bewoners en de omgeving lijkt op rottend zeewier. Als blijkt dat in de skibox een opengesneden lichaam van een man wordt gevonden die hier al een aantal dagen in de brandende zon heeft gestaan, begint Broman afgaand op zijn intuïties het vermoeden te krijgen dat deze twee zaken weleens met elkaar te maken kunnen hebben.

Terwijl het politieteam zijn best doet om de identiteit van het slachtoffer vast te stellen, valt een tweede mannelijk slachtoffer. Voor een eiland dat leeft van toerisme is het geen reclame dat er een seriemoordenaar rondloopt die zijn slachtoffers gruwelijk toetakelt. De pers zit dan ook als een bok op de haverkist op deze moorden en de druk op het team van Broman neemt toe.

Om enigszins aan deze druk te kunnen ontsnappen knopen Ninni en Fredrik een voorzichtige vriendschap aan met hun buren Karin en Jens. Vooral Karin is een grote steun voor Ninni die zich met name ’s nachts, als Fredrik er niet is, nog niet helemaal comfortabel voelt. Groot is dan ook de schrik als Karin verdwijnt. Heeft de dader zijn modus operandi gewijzigd? Terwijl Fredrik en zijn collega Gustav Wallin proberen deze zaak tot een goed einde te brengen worden de krantenkoppen steeds extremer.

In dit door mij eerste gelezen misdaadroman leidt Håkan Östlundh de lezer uitgebreid rond op Gotland en gaat hij behoorlijk gedetailleerd in op het politieonderzoek. Hiermee komt de vaart in dit boek soms, voor mijn gevoel wat onder druk te staan. Wat mij er niet van heeft weerhouden om het boek lekker vlot uit te lezen. Het boek krijgt van mij 4*

Ik zal na het lezen van deze misdaadroman, zeker aan het tweede boek “De duiker” beginnen. En het derde deel in deze serie dat in 2008 is verschenen met als titel “De terroristen” gaan lezen.

Håkan Östlundh schrijft voor mijn gevoel onderhoudende misdaadromans over zijn op Gotland opererende protagonist Fredrik Broman en is hiermee zeker een aanwinst voor mijn inmiddels behoorlijk brede spectrum van nog te lezen boeken/misdaadauteurs.

tags: spannend, verrassend
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
18 apr 2011
Gemaakt door: NietjeGroen

En Het Woud Zwijgt is het debuut van de Duitse Gisa Klönne: weer eens iets anders dan een Scandinavische thriller. Het gaat over rechercheur Judith Krieger, die naar huis wordt gestuurd met een soort Posttraumatische Stress Stoornis, en haar college Manni. Dit nietsdoen gaat Judith bar slecht af: zij blijft zich tegen beter weten in met het onderzoek naar het lijk dat in het woud is gevonden. Zij verblijft undercover in de Sonnenhof, een meditatiecentrum waar zij vermoedt de sleutel tot de moord te vinden. Als er een tweede lijk wordt ontdekt, wordt haar nieuwsgierigheid alleen nog maar groter! Uiteindelijk speelt zij een grote rol bij de ontmaskering; iets wat haar carrière in een vernieuwd daglicht plaatst.

Dit boek was mij via een aantal mensen hier op de site aangeraden. Ik wist echter niet wat ik van deze schrijfster moest verwachten, en begon dus redelijk  'blanco' aan het boek. En Het Woud Zwijgt heeft alle ingrediënten van een goede thriller:  een onopgeloste moord, een spanningsboog, boeiende hoodfpersonen en de neiging om de lezer (meerdere malen)  op het verkeerde been te zetten. En toch mist er iets. Ik vind het echter moeilijk om precies te zeggen wat. Misschien is een goede thriller wel zoals de Gestaltpsychologie: het geheel is meer dan de som der delen. Het 'ingrediënt X' zou dan missen.

Toch was het geen onaangename leeservaring. Het was een interessant verhaal, en het was onvoorspelbaar tot het einde toe wie nou achter de moorden zat. Wel had ik enigszins het idee dat Benjamin Roth, de uiteindelijke dader een beetje 'uit de lucht ' kwam vallen. Alsof de schrijfster hem bewust verborgen zou hebben, zodat we hem ook niet konden verdenken. Ik snap echter wel dat Klönne niet vanuit twintig perspectieven ( á la Läckberg)  kan wisselen, omdat dat haar eigen stijl in gevaar zou brengen.

De spannende ontknoping op het einde mist wat spanning. We lezen heel weinig interactie van Benjamin "Jey" met Laura. Vooral het spannendste stukje op het laatste, als zij is ontsnapt en hij haar weer vindt, wordt vooral passief verteld. Dan vraag ik mij af: waarom? Het spanningsniveau had wat mij betreft wel wat hoger gemogen, dit komt onder andere daardoor.

Het komt er dus op neer dat ik niet bijster enthousiast ben over dit boek. Het kent wel de juiste ingrediënten, maar de 'bindingsfactor' mist. Dit is natuurlijk, zoals het een recensie betaamt, voornamelijk een subjectief gevoel wat de meeste mensen hier niet met mij delen, zo te lezen. Geeft niets! Gelukkig ziet niet iedereen de wereld hetzelfde. Klönne krijgt van mij nu drie sterren. Wie weet lees ik nog weleens het volgende deel van haar, wellicht dat die meer in de smaak zal vallen. Maar voorlopig even niet...

tags: flauw
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
18 apr 2011
Gemaakt door: Chris Ketelaars

Dit boek is in eerste instantie door de schrijfstijl niet zo toegankelijk. Eenmaal hieraan gewend ontvouwt zich een ontroerend, bij vlagen bizar maar vooral interessant verhaal. Gebaseerd op historische personages, in een belangrijke tijd (doorbraak van het Verlichtingsdenken) doet Enquist de tragische geschiedenis van de lijfarts die opklom tot machtigste man in Denemarken, uit de doeken. Een boek dat na de laatste pagina nog een tijd blijft hangen.

tags: indrukwekkend
0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
18 apr 2011
Gemaakt door: yskonyn

'Als vervolgens een volslagen onschuldige wordt opgepakt, moet hij kiezen tussen familietrouw en politieplicht. Een knap geschreven thriller komt dan tot een nogal abrupt (open) eind.'

Zo eindigde ik mijn recensie van deel 1 van de Minnesota-trilogie van Vidar Sundstol. Met goede hoop begon ik aan deel 2, De doden. Na 120 pagina's van de 174 ben ik echter gestopt. Ik heb een engelengeduld met lezen, maar ook daaraan komt soms een eind. Sundstol heeft het voor elkaar gekregen. 120 pagina's oeverloos gemier en geneuzel, gecamoufleerd in een jacht (is het wel een jacht?) die de broers Lance (bosagent) en Andy (moordenaar) samen houden in de bossen van Minnesota. Daardoorheen geweven schier eindeloze, onbegrijpelijke terugblikken op een misdaad die 100 jaar geleden is gepleegd. Een verbod op dit soort zinloze flashbacks graag, nu! Ik werd er moedeloos en mistroostig van.

Hamvraag (die al halverwege deel 1 had moeten worden beantwoord): Waarom niet gewoon een vent zijn en je broer aangeven als hij iemand vermoord heeft? Nu zit er een onschuldige voor hem in de bak.

Deel 3 zal ik niet kopen, dat laat zich raden. Ook niet als het maar een tientje is.

 

tags: teleurstellend
2 reacties -
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
son - 17 apr 2011

Viel inderdaad erg tegen, zou het als film beter doen qua natuurelementen die er veelvuldig in wordt beschreven!

Ik ga deel3 wel lezen om het af te maken!

Sonja

Stem op deze reactie!


Goed! (0)
Slecht! (0)
robertvdm - 04 apr 2011

Veel duidelijker kan een recensie niet zijn, Ron!

 
17 apr 2011
Gemaakt door: zusje

Rita, een jonge vrouw in Engeland vlak na de oorlogsjaren, heeft drie jaar gewacht op George, haar vriend, die als RAF-piloot heeft geholpen om Europa te bevrijden van de Duitsers. Als George eindelijk naar huis terugkeert, blijkt hij zich nog moeilijk te kunnen aanpassen aan het dorpsleven...

George trekt naar Argentinië, bij familie, om te bekomen van alle oorlogsleed dat hij heeft meegemaakt, en vraagt Rita om nog een jaar langer op hem te wachten. hij leert echter een andere vrouw kennen, trouwt met haar, en komt de eerste vijftien jaren niet meer naar Engeland. zal Rita zich hierover kunnen zetten?

over dit boek kan ik erg kort zijn: ik vond het zeker niet Montefiore's beste... het verhaal komt traag op gang, en beklijft lang niet zoals "onder de ombu-boom" of "de zigeunermadonna"; ik heb het gelezen tijdens mijn vakantie, maar zelfs dan vond ik het niet helemaal voldoen aan mijn verwachtingen, namelijk me eens goed ontspannen met een heerlijk boek... ik was op sommige momenten gewoon verveeld wegens te langdradig en het personage van Rita begon me echt tegen te staan...gelukkig waren er nog tal van andere verhaallijnen die het boek toch leesbaar maakten en waar ik best van kon genieten.

maar een topper vond ik dit niet: drie sterren.

0 reacties
Stem op deze reactie!


Goed! (1)
Slecht! (0)
Watleesjij.nu is de online community waar boekenliefhebbers terecht kunnen voor informatie en inspiratie.
Het is mogelijk te adverteren op Watleesjij.nu.
Contact met de redactie van Watleesjij.nu.
Op deze pagina’s vind je links naar verschillende boekgerelateerde websites.
Volg ons dagelijks op Twitter en zet onze widget op je eigen site
Persberichten op Watleesjij.nu
Wil jij ook de nieuwsbrief van Watleesjij.nu ontvangen?
Privacy-statement, gebruikersvoorwaarden en Copyright
FAQ
Veelgestelde vragen op Watleesjij.nu
Abonneer je op de rss-feed met alle reacties.